Bernë, 9 prill -Ministri i Mbrojtjes Martin Pfister ne nje intervistë dhenë gazetes Aargauer Zeitung ka mbrojtur misioin e trupave zvicerane në ballkan, perfshire ketu edhe Kosovën, njfton gazeta zvicerane në shqip LeCanton27.ch
- Ushtria Zvicerane ka marrë pjesë në misionin paqeruajtës në Kosovë për 27 vjet. Këshilli Kombëtar pritet të miratojë edhe tre vjet shërbim në qershor. A është fundi në horizont?
Martin Pfister: Fatkeqësisht, jo ende. Ngjarje si ato në Ditën e Pentekostit 2023, veçanërisht në veri të Kosovës, tregojnë se situata në këtë pjesë të vendit është e brishtë dhe, nganjëherë, e tensionuar. Për sa kohë që tensionet vazhdojnë dhe nevojitet stabilitet ndërkombëtar, përfshirja e vazhdueshme mbetet e rëndësishme – edhe sepse paqja dhe stabiliteti në Ballkan janë në interes të Zvicrës.
- Emri i partisë së Kryeministrit Kurti do të thotë « vetëvendosje ». A është ende i dëshiruar KFOR-i në Kosovë?
Martin Pfister: Pjesëmarrja jonë vlerësohet shumë në terren. Homologu im kosovar, Ejup Maqedonci, ma konfirmoi këtë gjatë vizitës sime verën e kaluar.
- Çfarë ka sjellë misioni i KFOR-it në Kosovë deri më tani?
Martin Pfister: Misioni ka kontribuar qartë në progres. Në të njëjtën kohë, situata mbetet e brishtë. Pikërisht për këtë arsye prania e KFOR-it është thelbësore. Ai ndihmon në parandalimin e përshkallëzimeve që mund të përhapen në të gjithë rajonin. Është gjithashtu thelbësore që KFOR-i të pranohet nga të gjitha palët. Ekipet tona në terren, veçanërisht ekipet ndërlidhëse, mbajnë kontakt të ngushtë me palët kryesore të interesuara në vend. Kjo siguron një kuptim të qartë të situatës dhe lejon që tensionet të çaktivizohen herët.
- Dislokimi në Kosovë i kushton ushtrisë afërsisht 50 milionë franga zvicerane në vit. A ia vlen ky shpenzim?
Martin Pfister: Po, ky dislokim është një investim në sigurinë tonë. Paqëndrueshmëria në Evropë ndikon edhe në Zvicër – politikisht, ekonomikisht dhe shoqërisht. Në të njëjtën kohë, ushtria jonë përfiton drejtpërdrejt nga dislokimi. Ne fitojmë përvojë të vlefshme në kushte të botës reale, për shembull, në përdorimin e teknologjive të reja si dronët. Kjo njohuri përfshihet drejtpërdrejt në zhvillimin e mëtejshëm të aftësive tona. Një aspekt tjetër është bashkëpunimi me partnerët. Ushtarët tanë stërviten me forca të tjera të armatosura dhe zbatojnë procedura të përbashkëta. Kjo përvojë forcon aftësitë tona mbrojtëse në një mënyrë shumë të prekshme.
- Me misionin e saj paqeruajtës në Kosovë, Zvicra po i lehtëson forcat e armatosura të vendeve të tjera, duke i lejuar ato të angazhohen diku tjetër. A nuk është kjo një shkelje e neutralitetit nga jashtë?
Martin Pfister: Jo. Si një mision i mandatuar nga OKB-ja, KFOR-i bazohet, së pari, në marrëveshjen themelore të palëve në konflikt. Së dyti, Zvicra është e përkushtuar ekskluzivisht për promovimin e paqes; pjesëmarrja në operacionet luftarake për të zbatuar paqen mbetet jashtë diskutimit.
- A mund ta imagjinoni një mision paqeruajtës nga Zvicra në Ukrainë pas një armëpushimi?
Martin Pfister: Nuk ka plane për të vendosur trupa zvicerane në Ukrainë. Gjithashtu, nuk kemi marrë një kërkesë për të marrë pjesë në një mision paqeruajtës ushtarak.
Në çfarë kushtesh do të merren në konsideratë misione të mëtejshme paqeruajtëse nga ushtria jashtë vendit? Një parakusht për pjesëmarrjen zvicerane do të ishte një mandat nga OKB-ja ose Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë (OSBE). Këshilli Federal dhe Parlamenti do të vendosnin më pas për një vendosje të tillë.